دکمه کلید...انتظار
ساعت ۸:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٧/۳   کلمات کلیدی:

آدمای جدیدی شدیم.

عجیب و غریب.یک نمونه نادر هوشمند که البته خصوصیات هوشمندیش داره کم میشه:

تمام قسمتای زندگیمونو کلیدها و دکمه هایی پر کرده که منتظر ما هستند ما اونا را بزنیم و از حالت اول به حالت دوم در آیند و ما منتظر میمونیم تا نتیجه اونو ببینیم. حالا اگه کمی طول کشید هم چاره ای نیست،باید صبر کرد.

این خاصیت ما شده...نه اینکه فقط جلوی کامپیوتر اینطور باشیم که دنیامونو جوری کامپیوتر کردیم که پر شده از دکمه ها و کلیدهای فرمان بر و ما...

ما میشینیم نگاه میکنیم.

ولی این نبود... این نبود سرنوشت اون انسان هوشمند قادر که حالا بشینه ببینه.

دردناکه نه کم...زیاد. خدا کنه خواب نریم که بیدار شدنمون مشکله...