نوشتن و دیگر هیچ...
ساعت ۱٢:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٧   کلمات کلیدی:

 

یعنی ممکنه تو دنیا لذتی بالاتر از نوشتن هم باشه؟

گاهی حس میکنم نوشتن میتونه کم کم آدمو به خودش معتاد کنه،درست همون زمانی که از درد یه مطلب رها میشی و همش رو روی کاغذ می ریزی.

انگار که به کاغذ زیر دستت روح دمیدی که پرواز کنه و با هم از تنگی قفسی که توش هستید رها بشید.

چی به جز خیال سبک کلمات، بی رنگ و بی شکل تو را به همچین معراجی می رسونه؟به تو روحی بده که از نوشته تا نوشتن بری و بتونی هر کسیو با خودت ببری.

نمیتونم بفهمم  کسی نشئه این راه نباشه یا دست کم تشنه چشیدن این ذوق روحانی و جسمانی نباشه...