ده به اضافه چهار
ساعت ٩:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٢/۳٠   کلمات کلیدی:

می نوش که عمر جاودانی این است

خود حاصلت از دور جوانی این است

هنگام گل و باده و یاران سر مست

خوش باش دمی که زندگانی این است

 

امروز فیلم "ده به اضافه چهار"  را می دیدم.فیلم از نظر تکنیک جالب بود. روند خوبی هم داشت و جملات و اشعار خوبی هم استفاده می کردند، اما باز هم نتونستم به لذت هنریش برسم.

مثل فیلمای کیارستمی. با همون تکنیک و سبک و به همون اندازه سنگین و پر حرف.جالب اینه که همیشه هم پر از شعار و شعر میشم و دیگر هیچ...

بعد از فیلم،رفتم سراغ "فلسفه هنر در عشق شناسی ملاصدرا" و انگار از خشکی به دریا رسیدم.

اصلا حرفی از شعار و پند نیست ولی دلت میخواد یه چیزی بگه و تو دقیقا همون کار را انجام بدی.آدم یاد "ضیافت" افلاطون می افته:یک ارتش،همه عاشق...